1

 

1 — Bir zamanlayıcıyı 1-5 dakikaya ayarlayın. Gözlerinizi kapatın. Derin nefes alın. Derin nefes almaya devam edin. Sırtınızı dikleştirin. Ayaklarınızı yere sağlam basın. İsa’nın adını zihninize ve kalbinize çağırın. Tanrı’ya şükretmek için basit şeyler belirleyin. Bu, İsa’yı gününüzdeki kaotik hızı kesintiye uğratmaya davet etmenin basit bir yolu olabilir.
2 — Haberleri ve haber akışlarını kapatın. Kültürde ve dünyada olup bitenlerden haberdar olmak önemlidir. Ancak bazen etrafımızda fazladan bildirimlerin veya gürültünün birikmesine izin veririz. Bir nabız kontrolü yapın; gerçekten X, Y veya Z’ye sürekli erişimim olması gerekiyor mu?
3 — Doğada yürüyüşe çıkın. Yakınınızda zaman geçirebileceğiniz bir park var mı? En son ne zaman kendinize dışarıda “kaybolma” veya “zamanı boşa harcama” izni verdiniz?
4 — Tespih Duası edin. Meryem, ihtiyaçlarımızı bilen annemizdir. Yuhanna 2’deki Kana Düğünü’nde, şarabın bittiğini gördü. Şarap yoksa şölen yoktur. Şölen yoksa sevinç de yoktur. Bu yüzden İsa’ya gitti: “O size ne derse onu yapın.” Meryem, hayatımızda boş küpler olan yerleri, İsa’ya getirilmesi gereken yükleri taşıdığımız alanları görmemize yardımcı olur. Anın karmaşasına onu davet etmeye başlamak için, gelip anne olmayı sevdiği bir ortam olan bu anlarda, Tespih Duası’nı veya basitçe bir onluğunu dua edin.
5 — Belki de psikolojik yardım, danışmanlık, bir hikaye koçu, bir mentor veya ruhani bir yönetici aramanın zamanı gelmiştir. Yoğun bir geçiş ve travma döneminde size profesyonelce eşlik edebilecek donanımda birçok insan var. Bunu tek başımıza yapamayız.
6 — Bir saatinizi Efkaristiya Tapınmaya. Bazen meşgul olduğumuzda yapmak istediğimiz son şey dua etmektir. Ancak dua bizi tam ve kutsal kılar. İsa’ya zaman verdiğimizde, O her zaman daha verimli ve özgür olmamızı sağlar. O, sahip olduğumuz küçücük şeyleri bile çoğaltır. Sessizlikte Tanrı’nın sesi için daha fazla zaman ayırmaya cesaret edin ve O sizi şaşırtacaktır.
7 — Kolay yoldan gitmeyi bırakın. Hayatınızın hangi yönünde aşırıya kaçıyorsunuz veya istediğiniz disiplinlerinizden taviz veriyorsunuz? Bu alanlarda nefsi terbiyeyi seçebilir ve sizi bunaltan şeylerin kökleriyle, günlük tutarak, bir arkadaşınızla konuşarak veya kalbinizi Mesih’e açarak yüzleşmeye başlayabilir misiniz?